ks. Andrzej Wantuła

1905-1976

Wantuła Andrzej, ks. (1905-1976), teolog, biskup Kościoła Ewangelicko – Augsburskiego.

Urodził się 26 listopada 1905 r. w Ustroniu, jako syn Jana Wantuły, pisarza ludowego i bibliofila. Ukończył studia teologiczne w Warszawie, potem w Montpellier, Strasburgu i Paryżu. W l. 1931-33 był wikariuszem w Wiśle, a następnie proboszczem tejże parafii w l. 1934-40. W 1937 r. za rozprawę Porządek kościelny Wacława Adama uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie wojny był więziony w Dachau i Gusen. Po zwolnieniu pracował fizycznie w Cieszynie. W l. 1945-48 był kapelanem wojskowym we Włoszech i Anglii. Po powrocie do kraju w 1948 r. ponownie objął probostwo w Wiśle (1948-56). W tym okresie dojeżdżał do Warszawy, gdzie od 1952 r. pracował na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego, później w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej. Jako zastępca profesora został kierownikiem katedry teologii praktycznej. W 1955 r. został mianowany profesorem nadzwyczajnym. W l. 1954-56 był prorektorem Akademii. W maju 1959 r. został wybrany biskupem Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce, którą to funkcję sprawował do emerytury w 1975 r. Był także wiceprezydentem Światowej Federacji Luterańskiej w l. 1963-70. W 1966 r. został mianowany profesorem zwyczajnym. Na jego dorobek pisarski składa się szereg artykułów i rozpraw zamieszczanych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Z publikacji książkowych na uwagę zasługuje monografia ks. Jerzego Trzanowskiego, a także Zarys homiletyki ewangelickiej (Warszawa 1974). Był członkiem, a od 1961 r. przewodniczącym komisji przekładu Pisma Świętego, która przygotowała przekład tzw. Biblii warszawskiej. Zmarł 15 czerwca 1976 r. w Warszawie.